Are you being served?
Je hebt net de laatste last minute reizen bij een willekeurige reisaanbieder bekeken. Vervolgens krijg je op je favoriete nieuwssite allerlei banners van de desbetreffende reisaanbieder. Steeds vaker lijkt het of internet weet waar jij naar opzoek bent?
Jaren geleden al bezocht ik Amazon, alleen om te kijken wat de suggesties waren bij een bepaalde interessante titel. Bij LastFm wordt waar aan de hand van je muziekkeuzes suggesties voor andere nummers gegeven. Het principe is duidelijk: als je geen keuzes maakt dan komen er ook geen suggesties. Het is natuurlijk heerlijk als je op je wenken bediend wordt met content waar je behoefte aan hebt.
Veel mensen weten niet dat ze tijdens het internetten een spoor van gegevens achterlaten. Soms laat je bewust je gegevens achter, bijvoorbeeld bij het invullen van een prijsvraag. Soms gebeurt het, onbewust: bepaalde sites slaan je gegevens op, en nemen een kijkje in je privé domein….
We worden ons steeds meer bewust van ons gebrek aan privacy op internet. Dat we niet zomaar al onze gegevens moeten achterlaten is voor veel mensen duidelijk. De overheid ondersteunt dit besef met behulp van de briljante viral Stanislav, onderdeel van de campagne veilig internetten. Het bizarre is dat juist deze viral moest worden gestaakt vanwege privacy schending!
Momenteel ligt Facebook enorm onder vuur als het gaat om privacy. In 2005 was hun privacy belofte nog als volgt: “No personal information that you submit to Facebook will be available to any user of the Web Site who does not belong to at least one of the groups specified by you in your privacy settings”. Nu, zoals beschreven in The New York Times, moet je gestudeerd hebben om je privacy setting correct in te stellen en te begrijpen.
Op Internet zijn er diverse mogelijkheden om ‘Anoniem te surfen’. Wie weet komt er binnenkort in de browser een optie om anoniem te surfen, net zoals nu de pop-up killers. Dan heb je de keuze om wel of geen informatie achter te laten. Het is eigenlijk net zoals die opdringerige winkelbediende in de winkel: “Kan ik u helpen?”. Ja, soms wel en soms wil je gewoon even rondkijken.
25 mei 2010 om 08:18 uur
Ach ja, Facebook en Google zijn natuurlijk boeven. Maar door de stappen die ik zet op Facebook word ik weer gekoppeld aan interessante mensen en bedrijven. En door iets vernuftigs als Google Social Search weet ik wat mijn vrienden van die ene reis naar Ierland vonden. En dat is mij veel meer waard dan een of ander wervend verhaal van een reisorganisatie.
Bovendien: als je niet wilt dat bepaalde dingen geregistreerd worden, doe ze dan ook niet. Als je ‘in de echte wereld’, offline, wildplast, dan wordt dat hoogstwaarschijnlijk ook gefilmd. En als je dan toch (meer of minder) onbehoorlijke dingen doet online, leeg dan regelmatig je cache en schoon je cookies en surfgeschiedenis eens op. Daar hoef je geen hogere wiskunde voor gestuurd hebben. Echt niet.
[Reageer op deze reactie]
25 mei 2010 om 08:18 uur
@Floor, Inderdaad zoals ik al schreef is het voor de een geen enkel probleem. Zij zijn juist blij met de suggesties en de mogelijkheden. Ik deel echter niet de mening dat het voor iedereen duidelijk is wat je kan doen om je privacy veilig te stellen. Vooral niet als vernuftige marketeers met steeds nieuwe technieken komen (zoals bijvoorbeeld het verstoppen van pixels in webpagina’s om zo bezoekers te volgen).
[Reageer op deze reactie]
25 mei 2010 om 08:18 uur
Ach ja, ik hanteer altijd de gouden regel ‘wat je niet tegen je moeder zegt, zet je ook niet online’… Nog nooit problemen gehad.
[Reageer op deze reactie]